Monastyr - Bożywoj Zaplikowski

Monastyr - Bożywoj Zaplikowski

Postprzez Lemek » środa, 7 kwietnia 2010, 19:08

Prosiłeś, gadałeś Nemek to masz. Wrzucam to co zostało niewykorzystane :)

27 września Ad. 1635
Ja imć Bożywoj Zaplikowski herbu biały Orzel w czarnym polu, krzyż i miecz dzierżący, pragnę pozostawić ten dokument, mymi własnymi rekami pisany podczas mojej i mych towarzyszy podróży. Ku nauce i pomocy wszystkim chętnym a młodym dowódcom polowym którzy będą mieli kiedyś ten zaszczyt i przekleństwo prowadzenia swych braci i towarzyszy w bój.

Zapiski te są dorobkiem mego życia. Są zbiorem przemyśleń, przestróg i wskazówek, opartych na mym i mych towarzyszy doświadczeniu. Pragnąłbym, by również i ich udział nie przeminął echem gdyż to dzięki nim moja ręka może pozostawić po sobie ten skromny wkład w jedynej dziedzinie życia której miałem możliwość zaznać.

Kapitanie Katarzyno Zaplikowska, szeregowa Carys Brenwood, inkwizytorze Jose Salvadorze Garcia Fernandezie, Kapitanie Brianie Norfolku.
Nigdy nie usłyszeliście tego z mych ust, zatem wypowiem to teraz.
Dziękuję wam.
płk. Bożywoj Zaplikowski


Taktyka i strategia

„Strategia to planowanie wojen, zaś taktyka to realizacja walk.”
Gen. Remko Mijic

Podejmowanie działań przeciwko innym wiąże się z ryzykiem.
Po to aby zyskać, trzeba liczyć się ze stratą. Można jednak zmniejszyć ryzyko bądź zwiększyć szanse sukcesu, poprzez odpowiednie przygotowanie swoich działań.
Wiedzę o tym jakie działania przyniosą sukces zdobywa się poprzez doświadczenie i porażki - najlepiej oczywiście, jeśli są to cudze błędy i cudze doświadczenia.
Poniżej przedstawiam kilka zasad i przemyśleń, które mogą dopomóc w podejmowaniu decyzji i zmaganiach z oponentami.

Atak i obrona
Wady i zalety obrony: broniący się jest zabezpieczony przed atakiem, ma swobodę decyzji i manewru (najczęściej nie jest ograniczony przez swoje wcześniejsze manewry), jednak nie ma inicjatywy i musi czekać na ruch przeciwnika.
Wady i zalety ataku: atakujący ma inicjatywę w rozgrywce, często przewagę zaskoczenia, a także przewagę sil w miejscu i chwili ataku. Jednak wychylony jest ze stanu równowagi, a przez to podatny na atak i zagrożenia.

Przykład: w sztuce fechtunku bezpiecznie przeprowadzony atak polega na błyskawicznym zadawaniu ciosu i powrocie do pozycji obronnej i zwartej. Dzięki temu atakowany ma mniejsze możliwości np. chwycenia lub związania ostrza atakującego.

Ucieczka

Należy zdecydować, kiedy walczyć, kiedy uciekać, a kiedy negocjować - na tym polegają wszelkie rozważania taktyczne. Musisz zdecydować, co jest ważniejsze - cel, jaki chcesz osiągnąć, czy twoja i innych opinia, a temat środków, jakie stosujesz.
Śmierć na polu chwały jest najgłupszym rozwiązaniem, gdyż po śmierci nie masz już możliwości działania dla sprawy. Ucieczka pozwoli ci przemyśleć błędy i przygotować się do ponownej konfrontacji.
"Sztuką jest nie zginać bohaterską,śmiercią ale zmusić tego drugiego, żeby umarł za swoją ojczyznę."

Na czym opierać przemyślenia
Wiedzę należy zdobywać przez doświadczenie - osobiste, jak i poprzez studiowanie poczynań innych i analizowanie w nich błędów. Z każdej sytuacji należy wybrać to, co jest ważne i pożyteczne, a resztę tylko zachować w pamięci na przyszłość.
Więcej korzystamy z potyczek przegranych, niż wygranych. Bo dzięki analizie własnych błędów uczymy się jak ich uniknąć w przyszłości.
Bardzo pouczające jest analizowanie błędów innych. Analiza poczynań innych może zachodzić w dwóch przypadkach:
- walka strony słabszej z silniejszą: co sprawiło, że silniejszy przegrał.
Przyrównuje to do sytuacji, kiedy niepodległość zdobyły Kordyjskie prowincje w Kathardzie. Wiele kolonii uniezależniało się od swych metropolii. W ani jednym przypadku kolonia nie oderwała się dzięki samej sile. Nie, w każdym przypadku imperium było zajęte czymś innym, wymęczone i poddało się nie wykorzystawszy całej swej potęgi.

- walka równych mniej więcej sił: wykrycie, co sprawiło, że szala zwycięstwa przechyliła się na jedną ze stron.

Wszystko może być bronią

Co to jest “wojna”? Jedna z książek definiuje wojnę jako użycie siły dla osiągnięcia celów politycznych. Natomiast siła to oddziaływanie jednego ciała na drugie za pomocą pewnych narzędzi.
W czasie wojny służy do tego "broń".
Każda twoja przewaga, każda możliwość, sytuacja, może być użyta jako broń przeciw innym - należy jedynie użyć jej we właściwy sposób. Jeśli znamy kształt przyszłego pola bitwy - to naszą bronią jest informacja.

Słaby i silny punkt
Każda broń używana w czasie zmagań ma jakieś zalety i wady - możesz je wykorzystać.
Jeśli ktoś walczy ogarnięty szałem, to może on zostać użyta przeciw niemu, gdy straci nad nim kontrolę i przestanie chłodno analizować sytuację. Co sprawia że walka z Orkiem, pomimo jego niewątpliwie większej siły i wytrzymałości może być wygrana ? Jak większość weteranów wie, orki nie mają w zwyczaju się bronić i zawsze atakują. Daje nam to dość użyteczną informacje o ich sposobie walki.
Podobnie zmasowany atak na silnie bronioną pozycję, np. duże miasto, może sprawić, że siły atakującego zostaną poważnie nadszarpnięte.


Dobór sił i środków
W walce zawsze dysponujemy ograniczonymi środkami. Dlatego należy osiągać największy efekt przy najmniejszych stratach i kosztach. Mój pierwszy polowy dowódca mawiał, że jeśli jesteśmy za słabi, aby pokonać wroga w otwartej walce, należy unikać walki do czasu, aż tamten wyczerpie swoje zapasy bądź znajdzie się w niekorzystnej pozycji.
Przykład: Sens walki partyzanckiej polega na zmuszaniu przeciwnika, aby trwonił on cenne zasoby na kontrolę już zajętych terytoriów i rozpraszał swoje siły.

Inicjatywa i kontrola nad sytuacją

Bardzo ważne jest pojęcie rozgrywki (inaczej gambitu) - czyli pewnej sekwencji uporządkowanych poczynań prowadzących do jakiegoś celu.
Należy uważnie obserwować rozwój sytuacji oraz zachowanie przeciwnika i w miarę możliwości unikać rozgrywek, które prowadza do naszej zguby.
Tak więc jeśli przeciwnik rozpoczął realizację jakiejś strategii korzystnej dla niego, należy wprowadzić do gry jakiś niespodziewany czynnik, aby zakłócić jego plany. Jednocześnie staramy się wprowadzić takie elementy, które sprawią, że przeciwnik straci inicjatywę.
Wprowadzenie nowego elementu przez zaskoczenie i wszelkie innowacje techniczne to często kluczowy element do zwycięstwa . Sprawia on, że plany przeciwnika tracą swoją aktualność i traci on kontrolę nad rozgrywką.

Wynalazki i innowacje

Zawsze warto mieć jakieś rezerwy i niespodzianki: atuty w rękawie, które wykorzystane mogą odwrócić bieg wydarzeń
Taką bronią bywa najczęściej wiedza, jak choćby przejęcie przez Cynazyjski i Matrański wywiad planów Kordu dotyczących inwazji, co pozwoliło przygotować się do obrony i w konsekwencji szybkie wyniszczenie sił Kordyjskich na granicy z Cynazją, przerwanie działań i podpisanie rozejmu.

Ocena sił własnych i przeciwnika

Przed starciem należy ustalić, jakie przewagi mamy nad przeciwnikiem, a jakie on ma nad tobą. Może to być zasięg broni, zasoby finansowe, skuteczność negocjacji.
Nie wolno pozwolić, aby przeciwnik wykorzystał swoje przewagi, a starać się stwarzać takie sytuacje, w których możemy w pełni skorzystać z własnych.
Wszystko zależy od okoliczności. Dlatego ważne jest, aby osoba decydująca była elastyczna i otwarta na zmieniająca się sytuację.

Zasada Tarczy i miecza
- szyk i ustawienie w czasie walki.

„Należy powstrzymać przeciwnika częścią swoich sił, a pozostałą częścią zaatakować go.”
sgr. Bolesław Malec

Np. szyk czelny i walny w taktyce bitew średniowiecznych pozwalał na związanie głównych sił przeciwnika i zatrzymanie jego impetu przez huf czelny (tarcza, z dobrą, zwartą obroną) Następnie huf walny (miecz) uderzał w obronę przeciwnika. Jeśli sytuacja tego wymaga, zgrupujcie żołnierzy. Nacierajcie na przeciwnika w szyku, który zapewni wam osłonę i wytrzyma niejednokrotnie napór większych sił przeciwnika. Jeżeli dostrzeżecie że przeciwnik dysponuje armatami nacierajcie luźnymi formacjami, pozwoli wam to przeprowadzić atak zachowując więcej ludzi przy życiu.

Wykorzystanie natury sytuacji

Nie należy walczyć z prądem rzeki i z naturalnym biegiem wydarzeń. Np. nie należy dążyć do zdobycia wszystkich twierdz nieprzyjaciela - niektóre można omijać. Nie trzeba uparcie stać na niektórych pozycjach - można się wycofać na inne, tym samym unikając ciężkich strat.
Jeśli przeciwnik manewruje do bitwy na korzystnym dla siebie terenie - należy tej bitwy unikać.

Użycie wywiadu

Walka o informacje i na informacje odgrywa coraz większą rolę.
Wiedza o ruchach i zamiarach przeciwnika pozwoli ci przygotować obronę lub atak tam, gdzie jest to najefektywniejsze. Każda informacja może stać się kiedyś przydatna. Odpowiednie ich segregowanie i wykorzystanie może stać się czynnikiem decydującym.
Należy nauczyć się kilku ważnych działań:
- jak przekazywać informacje w sposób bezpieczny, także kanałem kontrolowanym przez przeciwnika
- jak karmić wroga fałszywymi informacjami, a jednocześnie samemu otrzymywać prawdziwe
- jak przekonać przeciwnika, że ma u siebie podwójnych agentów i zdrajców

Trzeźwe spojrzenie i dystans do wydarzeń

Gdy już odrzucisz wszystko, co niemożliwe, to co pozostanie, choćby nie wiadomo jak nieprawdopodobne musi być prawdą.
Gen. Raul Courvosier


„ Dobrze jest wziąć pod uwagę również bezsensowne interpretacje, by stwierdzić, czy któraś z nich nie stanowi potencjalnego zagrożenia.”
Płk. Calias Mornello

„Jeśli chcesz zabić przeciwnika, to nie gadaj. Po prostu to zrób”
szer. Carys Brenwood

Przykład: Największym błędem jest przyjąć, że przeciwnik jest słabszy, lub rożny siłą i technologią. W czasie walk w Valdorze, Karyjscy dowódcy po kilku udanych wypadach zaprzestali atakowania elfickich wież na wybrzeżu. Zrezygnowali z ataków, sądząc, że wieże mogą być użyteczne tylko przeciwko okrętom. Elfy dokładnie rozumiały swoją przewagę. W każdej lokalizacji mieli kilka zapasowych wież i nadrzewnych stanowisk, aby zapewnić nieprzerwane działanie systemu wykrywania.
Karyjscy rycerze nieświadomi istnienia i działania takowej siatki posterunków, byli nieodmiennie zdumieni obecnością elfickich łuczników zaraz po przekroczeniu przez nich rzeki.

Dyscyplina i plan

Dyscyplina i konsekwentne realizowanie planów utrudnia przeciwnikowi wytrącenie cię z równowagi, a tym samym ułatwia realizację zaplanowanego celu.
Oczywiście należy bardzo uważać, aby nie stracić elastyczności działania, która umożliwia wykorzystanie sprzyjających okazji.
Elementem dyscypliny jest wiedza, jaki jest cel przeciwnika i nasz własny.

Teoria chaosu

Czyli teoria zachowań rzeczy złożonych ma bardzo duże znaczenie w przemyśleniach taktycznych i strategicznych.
Słynny Motyl z tej teorii jest dobrym przykładem. Powiedzenie że jedno machnięcie skrzydeł motyla może wywołać huragan jest absurdem, bowiem istnieje olbrzymia ilość innych oddziaływań, które zniwelują jego wpływ.
Gdyby jednak ktoś próbował kontrolować bieg historii korzystając z podobnych koncepcji, musiałby wyszukać i wykorzystać jakiś mechanizm kontrujący działania ludzi, którzy przez przypadek znajdą się w punktach krytycznych historii - wybitnych wodzów, polityków oraz naukowców zmieniających stan spraw i otwierając całe nowe ścieżki zdarzeń. Taka koncepcja przedstawiona jest perfekcyjnie w kilku krążących po Agari, Cynazji, Matrze i Kordzie legendach na temat drużyny śmiałków znajdujących się w nieodpowiednim miejscu o nieodpowiednim czasie.

Reguły wojowania kilku wybitnych wodzów.

„ Sztuka prowadzenia wojny jest najważniejsza dla istnienia państwa. To sprawa życia bądź śmierci, droga albo do bezpieczeństwa, albo do klęski. Tak więc winna być przedmiotem rozważań, i nie powinna być zaniedbywana.”
gen. Stavko Milić

“Kiepski zwiadowca, to cynk dla wroga … I martwy zwiadowca”
szer. Carys Brenwood

„Cała sztuka walki bazuje na zwodzeniu przeciwnika (na oszustwie)”
gen. Jeremy Manson

„Prawdziwa umiejętność to złamanie oporu przeciwnika bez walki.”
gen. Pierre La Cresne

„Najlepszy generał to taki, który pokrzyżuje plany przeciwnikowi.”
płk. Siejna Zadranić

„Osłabiajcie wolę walki żołnierzy wroga. Gdy nadejdzie właściwy moment rzućcie ich na kolana.”
Biskup Javier Serano Benito Perez

“Dezorganizuj struktury zarządzania. Wszelkimi siłami wprowadzajcie zamieszanie na zapleczu, w zaopatrzeniu i wśród wojsk wroga.”
płk. Janusz Jeziorski

„Zdobywaj wszelkie informacje o nieprzyjacielu: nie szczędźcie obietnic i podarunków, żeby zdobyć wieści. Nie żałujcie pieniędzy, bo pieniądz w ten sposób wydany, zwróci się stu krotnie.”
mjr. Godfryd Vogel

„Posyłajcie wszędzie swoich szpiegów.”
anonim

„Nie poddawaj się. Walcz nie dla sławy, zaszczytów czy bogactwa. Walcz dla kraju, bo kraj to ludzie”
płk. Radić

Zdaje sobie sprawę że te przemyślenia i zasady nie będą wieczne. Nie mam pojęcia jak rozwinie się nasza historia. Nie wiem jakie strategie i uzbrojenie będzie w przyszłości wpływało na losy żołnierzy w wojnach. Są to moje odczucia i szkoła jaką odebrałem na ten czas. Lecz bez względu na to czym będziecie walczyć w przyszłości? o co? i z kim? Zapamiętajcie tylko jedną moją radę. Róbcie to mądrze, wygrywajcie i szanujcie ludzi, bowiem bez nich, nie wygracie żadnej bitwy.
płk. Bożywoj Zaplikowski
"Si vis pacem, para bellum"
Avatar użytkownika
Lemek
Statysta po przejściach
 
Posty: 19
Dołączył(a): wtorek, 6 kwietnia 2010, 17:09
Lokalizacja: Łódź

kuchnie śląsk

Powrót do Postacie

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron